احمد شوخی نکن!
38 بازدید
تاریخ ارائه : 4/10/2013 9:16:00 AM
موضوع: حقوق

نمای اول:

احمد شهید از سیاستمداران مالدیوی که به سمت گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل درباره ایران مصوب شده در گزارشی ایران را در موارد متعدد به نقض حقوق بشر متهم کرد.

دولت ایران به احمد شهید برای انجام تحقیقاتش جهت نوشتن گزارش درباره حقوق بشر در ایران اجازه ورود به خاک ایران را نداده است ، با این وجود او گزارشش نوشته و ارائه داده است.

نمای دوم:

اشکان و محمود ، دانشجویان رشته حقوق ، با لبخندی ملیح به سمت استاد می روند و اشکان یک جزوه را به سمت استاد دراز می کند و محمود می گوید خیلی برای این تحقیق زحمت کشیده اند و به نمره اش احتیاج دارند.استاد با لبخندی محبت آمیز نگاهی به جزوه می اندازد و بخش هایی از آن را می خواند و ناگهان لبخند از چهره اش محو می شود و به آن دو نگاه می کند:این آشغالا چیه اینجا نوشته؟

اشکان و محمود دیشب تا دیر وقت در قلیان سرا پلاس بوده اند و امروز صبح تازه یادشان آمده که قرار بوده برای جلسه امروز کلاس حقوق مدنی برای نمره میان ترم یک تحقیق حداقل در سی صفحه تحویل استاد بدهند.سر راه که می آمدند به یک کافی نت رفتند و موضوع تحقیق را در اینترنت جستجو کردند و سی صفحه از متن سایت هایی که آمده بود را با فونت درشت کپی کردند و پرینت گرفتند تا برای استاد ببرند.

نمای سوم:

سارا ، دانش آموز کلاس دوم راهنمایی است.خانم ادریسی معلم تاریخشان برای نمره میان ترم به آنها تکلیف داده که تحقیقی درباره امیرکبیر انجام دهند.

سارا متن تحقیق که به همراه دوستش شادی انجام داده را جلوی معلم می گذارد.معلم به متن تحقیق او نگاهی می اندازد:ها! ببینم از روی اینترنت برداشتید؟ آره؟ رفتید یکی از این کافی نت ها گفتید براتون انجامش بدن؟ تا الان ده نفر دیگه از بچه های این کلاس عین همین متن رو برام آوردن! شما مثلا دانش آموزید؟

سارا فورا می گوید:خانوم تقصیر شادی بود!

شادی سارا را نیشگون می گیرد: نه خانوم! سارا خودش پیشنهاد داد بریم کافی نت!

نمای چهارم:

در مرکز پلیس ، مهشید در حالی که کنار پدرش نشسته به شدت می گرید و به مامور پلیس می گوید:اولش از طریق چت با هم آشنا شدیم.بعدا با وب کم همدیگر را دیدیم.پسر خوش تیپی بود.به هم علاقمند شدیم.گفت می خواد باهام ازدواج کنه.گفت یک مقدار مشکل مالی دارد.باید حل شود تا بیاید خواستگاری ! شماره حسابش را گرفتم و برایش پول واریز کردم.بیست میلیون.اما بعد نه جوابم را می داد و نه هیچی.گفت اصلا منو نمی شناسه! سرکار! من دیگه از اون متنفرم! پولامو ازش پس بگیرید!

نمای پنجم:

احمد شهید ، بعد از انتشار رسمی گزارشی که بدون ورود به خاک ایران و انجام تحقیقات رسمی نوشته ، روبروی خبرنگار یک سایت فارسی زبان ضد جمهوری اسلامی نشسته است.خبرنگار می پرسد:با توجه به این که اجازه ورود به ایران را دریافت نکردید، ممکن است بفرمایید چگونه به اطلاعات مذکور در گزارش تان دسترسی یافتید؟

احمد شهید:خیلی آسان است، امروز عصر اینترنت است ومن از طریق اینترنت و اسکایپ و سایر وسایل ارتباط الکترونیکی مصاحبه هایم را انجام داده ام . مردم ایران به اینترنت و اسکایپ دسترسی دارند و حتی باید اضافه کنم که خیلی از مردم از این طریق راحت تر میتوانند تماس بگیرند و صحبت می کنند تا وقتی که در ایران بخواهند نزد من بیایند [ به خاطر ترس از عواقبی که ممکن است برایشان داشته باشد ] . بنابراین درعین حال که رفتن به ایران را برای انجام ماموریت ام، خیلی مهم می دانم، اما نرفتن به ایران هم با وجود ابزار ارتباط الکترونیک، مانع جدی انجام ماموریتم نمی شود.

نمای ششم:

من: احمد!شوخی نکن!

نمای هفتم:

یک بررسی ساده:

سازمان ملل از اختیار خود برای ارسال یک گزارشگر حقوق بشر به ایران استفاده کرده است.

ایران از حق خود برای راه ندادن یک تبعه خارجی(یعنی احمد شهید) به داخل مرزهای سرزمینی خود به هر دلیلی استفاده کرده است.مثل هر تبعه خارجی دیگر که با وجود داشتن مجوز های قانونی مثل ویزا و پاسپورت می تواند وارد خاک ایران شود و دولت ایران در معاهداتی با کشور فرد دارنده آن مدارک به طور متقابل متعهد شده اند اتباع یکدیگر را به خاک هم راه دهند اما هر دولتی با این وجود حق دارد در صورت تشخیص مضر بودن ورود آن تبعه خارجه ، از ورود وی ممانعت کند.این تشخیص لازم نیست از سوی طرف دیگر موجه شناخته شود بلکه معیار تنها تشخیص خود دولتی است که تبعه خارجی قصد ورود به خاکش را دارد.

ممانعت ایران از ورود احمد شهید ماجرایی از این دست است.فقط در این معادله، به جای دولت تبعه وارد شونده ، یک سازمان بین المللی به نام سازمان ملل متحد نشسته است. توجه داشته باشید که شان یک سازمان بین المللی از یک دولت به رسمیت شناخته شده پایین تر است.هرچند دولت های بسیاری عضو آن سازمان باشند.پس ایران اقدام نابجایی نکرده است

گزارشگر می توانست از حق خود برای گزارش آنچه اتفاق افتاده استفاده کند یعنی ممانعت دولت ایران از ورود وی به خاک ایران را به مراجع بالا دست خود در سازمان ملل گزارش دهد.

اگر قرار بود وی به استفاده از اینترنت استناد کند که هر کسی در هر جای جهان می توانست گزارشگر سازمان ملل باشد.

اقدام وی در این گونه گزارش دادن، تنها مخدوش نمودن اعتبار سازمان ملل بود و این ظن را تقویت می کند که گزارشگری سازمان ملل فقط پوششی برای تخریب وجهه بین المللی ایران شده است.

مسعود نوروزى ( راهى )